Bir Yolda Kalışın Hikâyesi: Kasko yol yardımı kaç km gider? sorusuyla başlayan gece
O gün Kayseri’nin soğuğu biraz farklıydı. Hani insanın yüzüne çarpan rüzgâr sadece tenini değil, içini de üşütür ya… işte öyle bir akşamdı. Erciyes’e doğru çıkan yolda arabamın içi sıcak sayılırdı ama içimde garip bir tedirginlik vardı. Sanki bir şey olacakmış gibi.
Aslında hiçbir planım yoktu. Sadece biraz kafa dağıtmak istemiştim. Günlerdir üst üste gelen işler, ertelenen konuşmalar, içimde büyüyen o açıklayamadığım sıkışıklık… Direksiyonu Erciyes yönüne kırarken tek düşündüğüm şey “biraz nefes almak”tı.
Ama hayat bazen insanın nefes alma planını bile yarıda kesiyor.
O an: sessizliğin içinde gelen kırılma
Yolun ortasında, şehir ışıkları arkada kalmışken bir anda motor sesi değişti. Önce anlamadım. Sonra gösterge panelindeki ışıklar birer birer yanmaya başladı.
Kalbim hızlandı.
“Hadi ya… şimdi mi?”
Araba yavaşladı. Gaza bastım, tepki vermedi. Direksiyon ağırlaştı. O an içimdeki sessizlik bozuldu. Sağ şeride zorla çektiğimde ellerim titriyordu.
İlk hissettiğim şey korku değildi aslında. Daha çok hayal kırıklığıydı. Çünkü insan bazı anlarda şunu düşünüyor: “Ben zaten zor dayanıyordum, bu şimdi niye oldu?”
Telefonu elime aldım. Şebeke çekiyordu. Birkaç saniye ekrana baktım. Sonra aklıma gelen ilk şey şu oldu: Kasko yol yardımı kaç km gider?
Bunu daha önce hiç gerçekten düşünmemiştim. Poliçede yazıyordu belki ama kim böyle şeyleri okur ki… ta ki yolun ortasında kalana kadar.
İlk arama: umutla başlayan bekleyiş
Sigorta hattını aradım. Sesim normal çıkmaya çalışıyordu ama içimden bir şey kırılmıştı zaten.
“Aracım yolda kaldı,” dedim. “Erciyes yolunda, şehir dışına doğru.”
Bana sakin bir sesle yardımcı oldular. Konum istediler, araç bilgilerini aldılar. Her şey profesyoneldi ama benim içimdeki dağınıklığı toparlamıyordu.
Sonra o soru geldi:
“Bulunduğunuz noktadan çekici hizmeti sağlanacak. Kasko yol yardımınızın kapsadığı mesafe doğrultusunda işlem yapılacaktır.”
İşte o an yeniden düşündüm: Kasko yol yardımı kaç km gider?
Cevap net değildi. Çünkü her poliçeye göre değişiyordu. Kiminde 50 km, kiminde 100 km, bazılarında limitsiz bile olabiliyordu. Ama o an için tek bildiğim şey, ben o bilinmezliğin ortasında kalmıştım.
Telefonu kapattım.
Ve beklemeye başladım.
Soğuk, sessizlik ve düşünceler
Arabanın içinde otururken dışarıdaki dünya benden tamamen kopmuş gibiydi. Camın buğusuna parmağımla bir şeyler çizdim ama ne çizdiğimi bile hatırlamıyorum.
Kayseri’nin gece soğuğu gerçekten farklıdır. Sadece hava soğuk değildir, sanki şehir de sessizleşir. O sessizlik insanın içini daha çok duymasına sebep olur.
O an düşündüm.
Babamı düşündüm.
Eskiden onun arabası bozulduğunda nasıl sakin kaldığını… “Her şey çözülür” derdi. Ben o kadar sakin olamazdım.
Şimdi tam tersine ben yolda kalmıştım. Ve ilk defa büyümek dediğimiz şeyin aslında böyle anlarda geldiğini hissediyordum.
Telefonum titredi. Çekici yola çıkmıştı.
Ama aklım hâlâ aynı sorudaydı: Kasko yol yardımı kaç km gider?
Çünkü çekici geldiğinde sadece arabam değil, hayatımın ne kadar “yardım kapsamında” olduğunu da öğrenecektim sanki.
Çekicinin gelişi: yabancı bir kurtarıcı gibi
Yaklaşık yarım saat sonra uzaktan sarı ışıkları gördüm. O ışıklar o an bana inanılmaz güven verdi.
Çekici durdu. Şoför indi. Sakin biriydi. Hızlıca araca baktı.
“Ne oldu abi?” dedi.
“Bilmiyorum,” dedim. “Bir anda bıraktı.”
Profesyonelce bağlama işlemlerini yaparken ben biraz kenarda durdum. Ellerim hâlâ soğuktu ama artık korkudan değil, yorgunluktandı.
Sonra dayanamadım sordum:
“Kasko yol yardımı kaç km gider genelde?”
Adam hafif gülümsedi.
“Abi o poliçeye göre değişir. Ama çoğu zaman 50 ile 100 km arası olur. Bazısı yakın servise götürür, bazısı yetkili servis sınırına kadar.”
Cevap netti ama içimde başka bir şey uyandı. Demek ki benim yolculuğum sadece arabayla ilgili değildi. Bir sınır vardı. Ve o sınırın içinde kalırsam “yardım” vardı, dışına çıkarsam başka şeyler.
O an kendimi garip bir şekilde kırılgan hissettim.
Yolculuk: boş bir koltukta kendine bakmak
Çekicinin içinde otururken arabam arkada gidiyordu. Camdan dışarı baktım.
Erciyes’in silueti uzakta karanlıkta duruyordu. Normalde güzel bulduğum manzara o gece biraz ağır geldi.
Kafamın içinde sürekli aynı düşünce dönüyordu:
“Ben neden bu kadar yoruldum?”
Sanki arabanın bozulması sadece mekanik bir şey değilmiş gibi, içimdeki bazı şeyleri de bozmuştu.
Çekici şoförü radyo açtı. Sessizlik biraz kırıldı ama içimdeki ses susmadı.
Bir ara tekrar sordum:
“Gerçekten bu Kasko yol yardımı kaç km gider meselesi neden bu kadar önemli geliyor bana?”
Kendime kızdım sonra. Birkaç kilometre yüzünden bu kadar düşünmek… ama mesele kilometre değildi aslında.
Mesele şuydu: İnsan zor durumda kalınca, yardımın bile sınırını öğrenmek istiyor. Çünkü belirsizlik en yorucu şey.
Servis önünde: beklemenin başka bir türü
Araba servise bırakıldı. Ben dışarıda kaldım. Gece iyice soğumuştu.
Telefonumda mesajlara baktım. Kimseye yazmadım. Çünkü anlatmak istemedim. Bazı şeyler anlatınca küçülmüyor, daha da büyüyor gibi hissediyorum.
Servis çalışanı işlemleri yaparken ben bir köşede oturdum.
İçimde garip bir boşluk vardı. Ne tamamen kötüydü ne tamamen iyi. Sadece… eksik.
O sırada düşündüm:
Kasko sadece bir belge değil aslında. İnsan kendini güvende hissetmek istiyor. Ama o güvenin bile bir mesafesi var.
Tekrar aynı cümle zihnimde döndü:
Kasko yol yardımı kaç km gider?
Bu soru artık teknik bir bilgi değil, benim için bir sınır metaforu olmuştu.
Gece biterken: küçük bir fark ediş
Eve döndüğümde saat çok geçti. Odamın ışığını açmadım bir süre. Sadece yatağın kenarına oturdum.
Telefonum elimdeydi.
O günü düşündüm.
Aracın bozulduğu anı… çekicinin ışıklarını… Kayseri’nin soğuğunu… içimdeki o kırılgan duyguyu…
Sonra fark ettim.
Aslında en çok zorlayan şey araba değildi. Yolda kalmak da değildi.
En zorlayan şey, kontrolün benden çıkmasıydı.
İnsan her şeyi planlamak istiyor. Ama hayat, özellikle böyle anlarda, planlara pek bakmıyor.
Ve o an içimden sessizce şunu söyledim:
“Demek ki bazen yardımın kaç km geldiği değil, o yardıma ne kadar ihtiyaç duyduğun önemli.”
Son düşünce: sınırlar ve insanlar
İlgili Yazımız: 1 kg Karali çay fiyatları ne kadar ?
Bugün geriye dönüp baktığımda o geceyi garip bir şekilde hatırlıyorum. Ne tamamen kötü ne tamamen iyi.
Ama öğretici.
Çünkü artık “Kasko yol yardımı kaç km gider?” sorusu bana sadece bir poliçe detayı gibi gelmiyor.
Daha çok şunu hatırlatıyor:
İnsan bazen yolda kalır. Fiziksel olarak, zihinsel olarak, duygusal olarak… ve o an bir sınırın içinde olup olmadığını merak eder.
Ama asıl mesele sınır değil.
Asıl mesele, o sınırın ötesinde bile bir şekilde yalnız olmadığını bilmek.
Akdenizlinakliyat olarak “Kasko kazada ne kadar masraflar karşılar” konusunda hazırladığımız bu içeriğin beğeninizi kazandığını umuyoruz. Bir sonraki yazıda buluşmak üzere!